Proslava Svetog Save u Batajnici

28.01.2026.

U restoranu KORA u Batajnici svečano je održana proslava Svetog Save uz prisustvo oko 90 zvanica. Službu je vršio sveštenik Krsto Maksić, a kratak i nadahnut govor održao je Danko Perić.

Agape - Jovo Maksić

27.12.2025.

Izvor: Emisija Agape

UKROVILI "BRATSKU KUĆU": Još jedan građevinski poduhvat Srba u Plavnu kod Knina (FOTO) (tekst objavljen u „Večernjim novostima“)

19.11.2025.

ŠTA su letos najavili, Plavanjci su i ispunili: ozidali su i crepom pokrili novu "Bratsku kuću". Ko god od njih je mogao, minulog vikenda je došao u svoje rodno Plavno kod Knina da sa onima koji u njemu žive obeleže još jedan zajednički građevinski poduhvat u selu iz kog je većina žitelja otišla avgusta 1995. godine tokom "Oluje".
Mnogi Srbi iz Plavna tada su utočište našli u Srbiji i širom sveta, ali im je srce i dan-danas u prelepom, pitomom selu na zaravni gde se "rukuju" Dinara i Velebit. Žive daleko, a Plavno pomažu, za sve što je potrebno da život u njemu ne utihne, da znamenita njegova istorija ne bude zaboravljena. - Sve što smo do sada uradili, pa i ova nova "Bratska kuća", izgrađeno je dobrovoljnim prilozima i radom naših Plavanjaca - kaže Miloš Rusić za "Novosti". - Ovaj objekat ima 100 kvadrata, ozidan je i pokriven za svega dva meseca. Ima naravno još mnogo posla: da se dovedu voda i struja, da se postave sanitarije, da se omalteriše i završi fina izrada prostorija. Ali polako. Sve što se započne, završiće se. Važno je da smo se okupili i obeležili završetak jedne faze radova, pa ćemo nastaviti.

"Bratska kuća" podignuta je kod manje, "mlađe" Crkve u Plavnu čija je hramovna slava Đurđic, pa su Plavanjci posle službe na taj praznik, prigodno i uz slavski ručak označili kraj ovosezonskih važnih radova.- Ovo je samo jedan od važnih poduhvata koje smo sproveli u delo poslednjih godina. U centru Plavna, na mestu stare škole, nedaleko od velikog Hrama Svetog Đurđa, podignutog 1618. godine, već smo ukrovili veliki Kulturni centar. Za godinu, na temelju dimenzija 10 sa 25 metara, podigli smo ga, pokrili, uveli vodu, nabavili deo nameštaja neophodnog za okupljanja. U prizemlju je velika sala, a na spratu sobe da oni koji još nisu obnovili svoje kuće, imaju gde da prenoće. Okupljamo se često, za Spasovdan ove godine bilo nas je više od 700, a u avgustu bude kao nekad... - kaže Rusić.
Plavanjci s ponosom uvek podsećaju da je prvi učitelj u Plavnu bio Dositej Obradović. Njemu u čast, staru "Bratsku kuću" kod Crkve Svetog Đurđa, pretvorili su u Muzej, jer je u toj prizemnoj, kamenoj kućici Dositej živio i meštane podučavao osnovama pismenosti. U Plavno je došao 1769. i tu radio i stvarao gotovo dve godine.
[pročitaj ceo tekst]

Izvor: Večernje novosti

Slike iz Dalmacije - 2025.

11.10.2025.

Poziv Kninjanima na druženje povodom Pokrova - u Batajnici, Hramu svete Nedelje, 12. oktobra, u 9.00 sati.

10.10.2025.

Dom u Zorićima: Postavljena krovna ploča

26.09.2025.





(Izvor: Slike preuzete sa fb grupe Plavno Plavno)

SA SRBIMA U PLAVNU KOD KNINA: Čuvamo svoje ognjište da sačuvamo sebe (tekst objavljen u „Večernjim novostima“)

30.07.2025.

Veličanstveno, pitomo Plavno. Kao da se odnekuda "spustilo" u lepotu, na zaravan gde su Dinara i Velebit izašli jedno drugom "na crtu", tu gde su se nagomilala izdašna vrela. Meštani tvrde da ih ima četrdesetak. Plavna su i daju dragocenu tečnost zemlji na kojoj u toj ravnici rađa svako seme što se u nju poseje. Baš u tom razmišljanju shvatamo i mudrost ovdašnjih starih: nijedan zaselak nisu od te rodne zemlje oteli, već su svoje kuće vekovima podizali oko tog polja života, na obroncima Previje - Gradine, Plješevice, Dragišića brda - Žujinog polja, Konjske glave, Gologlava i Orlovice. U centru sela samo su objekti važni za sve i podjednako udaljeni od sviju: ambulanta, obe crkve, Kulturni centar i buduća "Bratska kuća". I škola je bila tu, ali od nje sada samo zgrada koja je "skrovište" za bale sena a ne zborište đačke graje, nema više prodavnica, kafane, ali ima tragova nesreće i zla: porušenih kuća, gelera na fasadama... Sve se to sabira u oku i srcu. [pročitaj ceo tekst]

Izvor: Večernje novosti

Počela je izgradnja doma u Zorićima

20.06.2025.

Početkom juna, 2025. godine, počela je izgradnja doma pri crkvi Sveti Đurđic u Zorićima.
Za sada su iskopani temelji novog doma.

Dokazi o starosti crkve Sv. Đurđa u Plavnu, polemički tekst prof. dr Đure Đurića

12.06.2025.

Nekima je sporno da li je crkva sv. Velikomučenika Georgija (Đurđa) u Plavnu podignuta 1618. godine i to kao pravoslavni hram.
Izvori o Plavnu su prilično oskudni u razdoblju od 1522. do 1688. Ono što je nesporno jeste da su Osmanlije Plavno osvojile kada i Knin, ali da su ga kratko izgubile oko 1530. godine, kada su ga ponovo zauzele.
Ozbiljan naučni pristup istoriji obuhvata kako izvore, tako i kartografiju, koja je u ovom slučaju više nego značajna.
Da ne bude da se pozivam isključivo na izvore srpskih autora, sledi analiza turskih, austrijskih i mletačkih izvora.

1. Najstariji izvor koji beleži postojanje crkve u Plavnu jeste “Popis sela i zemlje sandžaka Krka iz 1701. godine” koje je Venecija prema Karlovačkom miru imala vratiti Osmanlijama, autora Fazilete Hafizović. Autorka je prevela defter koji jasno topografski opisuje položaj sela u nahiji Plavno, polazeći od tvrđave (Tukleč), preko Kozinića (danas zaselak Đurići), Godona (današnji Bašinac) i Krivokuća (danas Krivošija). Kod Godona se navodi crkva (tur. kilise) u ispravnom stanju. To ukazuje da je crkva preživela rat 1684-1699. i da je postojala pre rata (a kako bi se crkva uspešno gradila u sred rata?!). Navedena lokacija se poklapa sa lokacijom sadašnje crkve u Plavnu. Za razliku od ove lokacije, fra Lujo Marun i Stjepan Gunjača zastupaju stav da se ranija crkva nalazila u Međinama, ispod Đurića, gde su pronađeni određeni tragovi. No, oni ne navode kada je crkva sagrađena i kada je srušena. Takođe, delovi ranije crkve (kamene spolije i rozeta), ugrađeni su u zidove sadašnje crkve. Pažljivom analizom slika (objavio ih je S. Gunjača), prepoznaje se predromanički stil reljefa i ukrasa, verovatno iz razdoblja pre 11. stoleća. Ne mogavši da utvrde kome je bila posvećena, navode da je crkva verovatno posvećena Isusu Hristu (kao da se u drugim crkvama Njemu slava ne uznosi!). Nova crkva svakako nije mogla biti građena u neposrednoj blizini stare, jer se na njenom mestu posle 1522. nalazilo tursko groblje, o čemu ne pišu Marun i Gunjača, već ga nazivaju starohrvatskim, kao da Turci nisu sahranjivani (!), a i danas stanovnici zaselaka znaju za taj deo Plavna. Takođe, iznad groblja, ka današnjim Đurićima nalazila se Kula Durakbegovića, te ne čudi da u njenoj blizini nije bilo crkava, osim srušenih. Ipak, građenje crkve na drugom mestu nije bilo suočeno s preprekama. Ne treba izgubiti iz vida da je Plavno već 1688. potpuno opustelo, a da se novo stanovništvo doselilo 1692. godine. Po predaji Plavna nazad Turcima, vraćaju se preživeli članovi roda Durakbegovića (Ahmed, Hatidža i dr.). Turci ili tačnije muslimani se nisu svetili novim stanovnicima, ali se navodi da se neki još nisu vratili i da su na “neprijateljskoj” teritoriji. Defter beleži i da je sultan Ahmed III oprostio svima koji su se borli na drugoj strani.

2. Venecijanska topografska karta Moćenigove granične linije (linea Mocenigo) iz 1718. razlikuje alto (gornje) Plavno, odnosno tvrđavu, i basso (donje) Plavno na lokaciji današnje crkve.

3. Mletački katastar iz 1735. danas u DA Zadar (iako u prilično lošem stanju) beleži crkvu sv. Georgija na istom mestu gde je i danas.

4. Uz vrata crkve 1760. sahranjen je knez Radivoje Đurić (conte Radovo Giurich di Plavno), sin kneza Pavla Đurića, učesnik borbi oko Sinja 1715. Valjda nije pravoslavac sahranjen uz crkvu druge vere? Na ploči piše ćiriličnim pismom: “Ovđe počiva Rade Đurić pok. Pavla koji je ustanovio granice kuvina sela Plavna za vrijeme Mletačke Republike”. Nasledio ga je sin knez Luka Đurić.

5. Sledeći dokument koji potvrđuje kako postojanje crkve, tako i njenog svetitelja, jeste karta Tromeđe ili Triplex confiniuma sa situacijom na terenu 1718. koju je narednik Božić izradio za austrijsku vojsku. Na karti se jasno vidi ista gore navedena lokacija crkve i njen naziv St. Georgen.

6. Crkva sv. Georgija je obnovljena i dozidan je današnji zvonik 1794. o čemu svedoči ćirilični crkvenoslovenski natpis iznad vrata koji je postavio kapelan Parentije Đurić, kaluđer manastira Dragović.

7. Najstariji sačuvani pravoslavni anagraf crkve sv. Georgija kao parohijalne crkve Plavna i Radljevca iz 1811. na ćiriličnom pismu čuva se u DA Zadar.

8. Austrijski katastar iz 1828. beleži crkvu na istom mestu, ali je verovatno greškom obeležena kao crkva sv. Ilije (St. Elia). - Pogledaj

9. Dalje, jedna od prvih geografskih karti Habzburške monarhije u 18. stoleću obuhvata i deo zagraničnih krajeva, pa prikazuje Plavno i na istoj lokaciji crkvu St. Georg. - Pogledaj

10. Na kraju, austrijski vojni pregled iz 1869. godine prikazuje ponovo i na istoj lokaciji crkvu “sv. Gjuradj”. - Pogledaj

Imajući u vidu napred navedeno, može se jasno zaključiti da je današnja crkva u Plavnu, kao jednobrodna građevina, sagrađena u mirnom razdoblju 17. stoleća, verovatno oko 1617. godine, a sasvim izvesno pre 1692. godine, kada je zatečena u ispravnom stanju, uprkos borbama koje su se vodile na prostoru Plavna 1645-1647. i posebno 1684-1688. Sagrađena je kao pravoslavi hram, na mestu gde po svemu sudeći ranije nije bilo crkava, i posvećena je svetom Velikomučeniku Georgiju, dakle ne na mestu starije crkve u Međinama.
Velika je sreća što postoje strani izvori i karte na koje se možemo osloniti, a koji su digitalizacijom postali dostupni svima.

Prof. dr Đuro M. Đurić

Spasovdan u Plavnu, 2025.

30.05.2025.

Srećna seoska slava Spasovdan!

(Izvor: Youtube, Born in Dalmatia)

Miloš Tintor - Još jedno zlato na Evropskom kupu mladih nada u Poljskoj!

26.05.2025.

Evropski kup za mlade nade u gradu Bytomu u Poljskoj i drugog dana doneo je vredne medalje za Orliće. Srpski mladi džudisti osvojili su tri vredna odličja. Miloš TIntor trijumfovao je u kategoriji do 60 kilograma, dok su bronzane medalje osvojili Emilija Šarović ( do 57 kg) i Filip Arsić ( do 38 kg). Čestitke!

Izvor: Džudo savez Srbije

Aleksa Paić, FK Jedinstvo Ub

19.02.2025.

Aleksa Paić, Plavanjac po ocu, majka Kninjanka, od prije neki dan je prvotimac superligaša Jedinstvo Ub. Mnogo uspjeha želimo!

Dvadeset godina Zavičajnog društva Plavno

27.01.2025.

Zavičajno društvo Plavno u Beogradu osnovano je 8. januara 2005. godine u Batajnici.
Prvo okupljanje Plavanjaca organizovano je, po Svetom Savi, 28. januara te godine u parohijskom domu i crkvi Svetog arhangela Gavrila u Batajnici. U programu u okviru prvih susreta, koji je pripremila Rada Đurić, učestvovali su glumac Jovica Maksić, svestrani Srđan Rusić, pjevačke grupe „Srpska Tromeđa“ i Tranzicija i KUD „Mladost“ iz Nove Pazove. O ranijim svetosavskim proslavama u Plavnu govorio je protojerej Krsto Maksić.
Povodom Spasovdana te godine održano je i druženje u restoranu „Stara kapetanija“ u Zemunu, a na sami Spasovdan i kulturno-umjetnički program i tribina u Parohijskom domu crkve Rođenje Presvete Bogorodice u Batajnici. Nastupili su KUD „Petrova gora-Banija“ Beograd i crkveni hor iz Batajnice.
Društvo je te godine organizovalo i izložbu slika prof. Nikole Rusića.
Idućih godina svetosavski i spasovdanski susreti Plavanjaca organizovani su u parohijskim domovima obe crkve u Batajnici, a uz sponzorstvo nekoliko privatnih preduzetnika Đurića, jednom i u parohijskom domu crkve Sveti Ćirilo i Metodije na Busijama.
U sklopu tih susreta predstavljeno je stvaralaštvo pjesnikinje Jovanke Savić-Vukanović koja živi i radi u Podgorici, istoričara dr Petra Opačića, promovisana je Monografija o Plavnu grupe autora i knjiga „Dositej u Dalmaciji“ mr Milorada S. Kuraice.
Društvo je izdalo i knjigu “Zabranjeno plakanje” italijanskog publiciste Emilija Mangrija o teškom životu u Plavnu. Promocija je održana u aprilu 2022.
Zavičajno društvo „Plavno“, iako se i samo finansira isključivo iz članarine i, posebno, sponzorstva članova, novcem je pomoglo formiranje KUD „Ćiril i Metodije“ u Busijama. To su, pored društva, učinili i pojedini njegovi članovi.

ZD Plavno o više od tri stoljeća Kninske krajine

Pretprošle 2023. godine ZD Plavno je u saradnji s Udruženjem Srba iz Hrvatske iz Beograda organizovalo kulturno-naučni skup posvećen 335. godini od uspostave Kninske krajine.
Radovi s tog skupa objavljeni su iduće 2024. godine u dvobroju 11-12 časopisa Kninska Krajina.

Pjesma "JAVI SE", Jovanka Savić Vukanović

23.11.2024.

Zahvaljujemo se Jovanki Savić Vukanović na pjesmi "JAVI SE"

JAVI SE
(braći, sinovima, unucima – raseljenim)

Svijet kojim hodaš,
Iako je zagledan u Boga,
Zna često natraške da krene.
Pa se ne dođe do sebe,
Niti do koga svoga,
A izgube uspomene.

Ne znam koliko ti je do tvojih stalo,
Ali jeste njima do tebe.
Ti sanjaš i dalje
I ne vidiš šta se zbiva.
A kuća ti je još živa.
Zidovi joj tek krečne kosti.
Uz OPROSTI,
Još jednu ti riječ šalje:
JAVI SE!

I, nemoj da smo bez tvog glasa,
Nemoj da nam zatrpavaš nadu,
Da nam prag zatraviš.
To je varka – nema spasa
Kad dušu ti pokradu.
Samo da nam se javiš!

Svijet je magluština velika.
U njoj sve što jeste
I jeste i nije.
Da i tebe ne pokrije!
U njoj ljudi, kad se osvijeste,
Zaborave šta je poslije, a šta prije.

Odazovi se!
Da znamo bar gdje si.
Da nam strah ne zacrnjuje svjetlost danju,
Što nam je Bog i sad daje.
Da nam se tvoji i naši grijesi
Ne razmnože u čekanju.

A ti, javi nam se samo!
Znaj da nijesu ista pristaništa
Ovdje i tamo.
Nije vjerovati nijednoj luci.
Svijet danas
Sam sebi utrobu kida.
Ne znajući ni za tebe ni za nas.
Tamo
Nema ko da te pouči.
Vaga je u tuđoj ruci.
A teg će na nas da se sruči
I da visi o našem vratu.

Znam,
Ne vjeruje se uvijek ni bratu.
Ponekad ni u brata stida.
Ali, ipak,
Javi se!
Da znamo da te ima.
Ti si u našem srcu, u našoj glavi,
U našoj javi,
Dišeš s nama.
Ovako,
Nit nam je svjetlost, niti tama,
Ni toplo, ni zima.
Svi nam putevi u klupko se spleli.

Život nije ni u istini ni u laži.
Zato svoj Krst ne traži.
On je u našim snovima,
Uslikan Božjim slovima.

Ako se ne javiš,
Neće imati ko da se veseli.

Zar ćeš na ovo pismo
Tačku da staviš?
Nemoj!
Mi, ovdje gdje smo,
Jedno svi smo!
Bili i jesmo.
Još samo ti da se javiš!
Samo da se javiš!

(Plavno, 2010.godine)

Pjesnikinja i književna kritičarka Jovanka Savić Vukanović

"Između rose i sunca", Jovanka Savić Vukanović

23.11.2024.

(Na vijest o smrti Čarlsa Simića)

Kad umre veliki pjesnik
umru pomalo i ostali.
U onom što im preostaje
niko im neće reći
dokle bi mogli stići.
Riječ
kojom ih je štitio
nalik je jutarnjoj rosi.
Što jače blista na suncu
kraće traje.

Neko od njih
kad-tad
mogao bi biti nasljednik.
Ali
kako se udjenuti
između rose i sunca?

Pjesnikinja i književna kritičarka Jovanka Savić Vukanović
(Iz zbirke "Ništa ne stiže na vrijeme")

Komemoracija civilnim žrtvama zločina u Gruborima: Zločin čini posebno teškim to što su ga počinili ljudi u uniformama RH…

23.08.2024.

U organizaciji Srpskog narodnog vijeća, Vijeća srpske nacionalne manjine Šibensko-kninske županije, u petak je održana komemoracija u selu Grubori kod Knina gdje je potkraj kolovoza 1995. ubijeno šest srpskih civila na kućnom pragu. Njihov je jedini “krimen” bio što su ostali kod kuće. Uz članove obitelji žrtava, na komemoraciji su bili i Dinko Tandara iz Ministarstva branitelja, u funkciji izaslanika Vlade, šibensko-kninski župan Marko Jelić, kninski gradonačelnik Marijo Ćaćić, saborski zastupnici SDSS-a Milorad Pupovac, Anja Šimpraga i Boris Milošević. Ova su ubojstva “ozbiljna i teška mrlja koja se nije smjela dogoditi”, kazao je na komemoraciji čelnik SNV-a Milorad Pupovac. Pročitajte više na TRIS portal.

Jutros u Kasarskim Livadama (Dalmatinska ulica) brzom reakcijom oca i sina Slobodana Bobana i Marka Đurića sigurne smrti spasena 4 18-togodišnja života.

28.05.2024.

Kako pišu Šabačke vesti, četiri osobe koje su povređene u ovom teškom udesu su osamnaestogodišnjaci, a njih su brzom intervencijom spasili otac i sin Slobodan i Marko Đurić. Pročitajte više na Telegraf.

Najbolji srpski kik-bokser Rade Opačić savladao je Iraja Azizpura jednoglasnom sudijskom odlukom na događaju "One 165" u Japanu!

28.01.2024.

Od samog početka, Rade je bio taj koji je kontrolisao dešavanja u ringu. Držao je distancu i pogađao smireno, dok je Iranac imao dosta problema da priđe Opačiću, s obzirom na to da je razlika u visini 12 centimetara na strani Srbina.
Sam ritam meča nije bio previše brz, ali je i pored toga viđeno nekoliko ozbiljnih razmena, u kojima je srpski borac u više navrata pogađao "metu".
Samim tim, i šteta na licu Azizpura je bila sve očiglednija, te se moglo naslutiti da će Opačić slaviti na kraju.
Odličnom tehničko-taktičkom borbom, Opačić je stigao do 19. pobede u karijeri, inače treće uzastopne u "One Championship-u".
Logičan sled okolnosti je da u narednom periodu Opačić dobije borbu za titulu, a ostaje nam da vidimo šta o tome misli sama promocija.

Izvor: Telegraf

Proslava seoske slave Svetog Save u crkvi Svetog Đurđa u Plavnu

27.01.2024.

Nakon održane liturgije, druženje je nastavljeno u Bratskoj kući.

Izvor: fb grupa Naše Plavno naše selo ravno.

Školstvo u Plavnu od sedamdesetih godina 18. vijeka do početka Drugog svjetskog rata

09.12.2023.

Autor: Danko Perić

Prosvjetitelj Dositej Obradović je bio prvi učitelj ne samo u Plavnu (druga polovina 1769. i zima 1770. godine), već i u čitavoj Kninskoj krajini. Došao je u Kninsko Polje maja 1761, a nedugo prije toga se razmonašio i napustio sremski manastir Hopovo na Fruškoj gori. Dositej Obradović je u naselju Sinobadi, pri crkvi Svetog Đurđa, na narodnom jeziku i troškom roditelja i crkve, učio đake. On je u Kninskoj Krajini kao učitelj radio u tri navrata, u Kninskom Polju od 1761. do 1763, u Golubiću i Orliću 1764. a u Plavnu 1769/1770. godine.
I poslije Dositeja bilo je kaluđera i mirskih sveštenika koji su prenosili osnovna znanja djeci u Plavnu.
Plavno je 1773. godine i zvanično postalo metoh manastira Dragović, pa su tamošnji kaluđeri koji su vodili brigu o imanju u centru sela, poznatog po nazivu Manasirska (na Bašincu), brinuli i o pismenosti mladih plavanjskih naraštaja, među kojima su bili i budući monasi. Plavanjski kapelan Partenije Đurić je 8. marta 1773. potpisao ugovor sa mletačkim providatorom kojim je manastir Dragović dobio pravo na parohiju Plavno, selo je postalo dragovićki metoh i obavezalo se, između ostalog, da manastiru šalje potreban broj budućih monaha.
Tačno 20 godina kasnije - 1793, plavanjski kapelan Partenije Torbica je potpisao novi ugovor sa mletačkim vlastima a precizirano je da se mirski sveštenici ne mogu miješati u poslove parohije Plavno. Pet godina kasnije Antonije Đurić (jedan od kaluđera koji su u Dragović došli na osnovu tog ugovora) postao je prvi Plavanjac iguman Dragovića (kasnije su igumani bili još i Stefan Dubajić, Partenije i Ilarion Torbica).

Plavanjsko školstvo 19. vijeka

Zahvaljujići katiheti i istoričaru Milanu Radeki, zabilježena su tri podatka koja se odnose na plavanjsko školstvo u prvoj polovini 19. vijeka. Prvi podatak je iz 1819, prema kojem su „u Plavnu, Žegaru i Golubiću, učili po jedan lički sveštenik“ („Opisanije sveštenstva Gornjokarlovačkog vladičanstva“ iz 1819. u: Milan Radeka, Građa o srpskim školama u Srpskoj Dalmaciji u: Almanah – Srbi i pravoslavlje u Dalmaciji i Dubrovniku, Zagreb 1971, 123-126). Drugi Radekin podatak odnosi se na isti taj period: „O školi u Plavnu svjedoči i zapis djaka Gligorija Torbice iz Plavna na Polustavu u Plavnu“ (Milan Radeka, isto).
Treći podatak se posredno može zaključiti iz šireg konteksta. Naime, Radeka u tom tekstu piše o mokropoljskoj školi, pa navodi: „mora da je bila valjana kad je opstala između blizih škola u Plavnu, Kninskom Polju i Krupi“ (Milan Radeka, isto).
U drugoj polovini 19. vijeka, ipak, u Plavnu nije bilo škole, jer je 1876. godine u prosvjeti trebalo krenuti iz početka. Osnovana je nova škola na imanju protojereja Petra Petranovića za djecu izbjeglica i ustanika Crnopotočke bune, koja je izbila prethodne godine u obližnjim Crnim Potocima, na Tromeđi, i u kojoj je Petranović imao veoma važnu ulogu. Škola je imala školske table, klupe, stolove, a predavači su bili učitelji školovani uglavnom u Pakracu, u zapadnoj Slavoniji, te nekoliko sveštenika. Udžbenici su stigli iz Beograda, Pančeva i Novog Sada, štampani su ćirilicom.
Engleska dobrovorka Mis Adelina Irbi izgradila je na Bašincu kolibe za privremeni smještaj izbjeglica i školu sa internatom. Školu su pohađala djeca vođa Crnopotočkog ustanka, i po nekim podacima, bilo je čak 180 mališana iz Plavna i izbjeglica.
Početak novog perioda plavaljskog školstva vezuje su uz Adelinu Irbi koja je školu direktno nadgledala, Petra Mirkovića, učitelja kojeg je Irbijeva dovela iz Pakraca, plavanjskog protojereja Petra Petranovića i, nešto kasnije, njegovog sina Danila.
Adelina Paulina Irbi (Bojland Hol, Engleska, 1831 – Sarajevo, 1911), autorka knjige „Putovanje po slovenskim zemljama“, izučavala je slovenske jezike, među kojima i srpski. U Sarajevu je otvorila školu za djevojčice. Obrazovanje, smještaj i ishrana učenica bili su besplatni, bez obzira na njihovu nacionalnost ili vjeroispovijest, što je u početku izazvalo protivljenje i nacionalnih i vjerskih struktura. Školu su uglavnom pohađale učenice Srpkinje, pa se ubrzo počela nazivati srpska ženska škola. Nju su prvo pohađala djeca iz bogatih srpskih porodica, da bi se kasnije, kako se škola stabilizovala, sve se više okretala siromašnima. U ljeto 1875. u Hercegovini izbija srpski ustanak protiv Turaka, poznat kao Nevesinjska puška. Irbi i njena prijateljica Prisila Džonston su evakuisale školu i neke učenice odvele u žensku školu u Pragu. Počele su da šalju pomoć izbjeglicama, koje su u velikom broju lutale putevima i skrivale u pećinama. Odlaze u Englesku i uz pomoć Florens Najtingejl započinju prikupljanje novca za „Fond za pomoć djeci bez roditelja“ . Tokom četiri godine, od 1. oktobra 1875. do 13. juna 1879, Adelina i Prisila distribuirale su velika sredstva, koja bi po sadašnjim iznosima u dolarima dostigla i tri miliona, za obezbjeđivanje životnih namirnica, smještaja i obrazovanja. Irbijevu je srpska siročad nazvala „Plemenita“ i „Majka sirotinje".
Petar Mirković (Kolunić, 1855 -?) je kao mladi učitelj bio učesnik ustanka u Bosanskoj krajini, lični sekretar Petra Mrkonjića (kralja Petra Prvog Karađorđevića). Mirkovićev „Bukvar za nepismene“ štampan je u nekoliko stotina hiljada primjeraka.
U biografskim podacima se navodi da je o da je u svom rodnom selu u blizini Bosanskog Petrovca, pored same crkve Svetog Đurđa, dešifrovao tekst na kamenom glagoljskom natpisu (stećku). (Radi se važnom spomeniku srpske istorije koji potrđuje srpsku autohtonost na ovom području, koji pominje izvjesnog Ostoju Ostojića, iz davnijeh vremena, po svoj prilici iz 12. ili 13. vijeka).
Vodeći brigu i o finansiranju plavanjske škole, napisao je da je Mis Irbi od ukupno četiri miliona kruna koje je utrošila za bosanske izbjeglice, petina (800.000 kruna) bio trošak škole i đaka, uključujući tu i stipendije za njihovo dalje školovanje.
Irbijeva je, naime, uz pomoć Petra Petranovića prebacila mladiće i djevojke na dalje školovanje u Sarajevu, druge gradove Austro-Ugarske i Srbije.
Petar Petranović (Šibenik, 1840 – Plavno, ?), rukopoložen je 1866. u svešteničko zvanje. U parohiju Plavno, u protoprezviteratu Knin, raspoređen je nekoliko godina kasnije, i tu je ostao do kraja života. Bio je sinovac arhimandrita manastira Dragović i kasnije episkopa bokokotorskog Gerasima, i dr Božidara Petranovića, akademika JAZU u Zagrebu. Školovao ga je stric Gerasim, nakon što je Petrov otac Gligorije preminuo.
Petar je uz stričevu finansijsku pomoć završio bogoslovske nauke. U Crnim Potocima na Tromeđi Dalmacije, Like i Bosanske krajine, predvodio je manju oružanu jedinicu nazvanu „Križari popa Petra Petranovića“, iz koje je regrutovan čuveni borac, Plavanjac Stevan Marinković Škvadra. Juna 1876, u danu kada su u selu Trubaru u Bosanskoj krajini, crnopotočki ustanici proglasili ujedinjenje Bosne sa Srbijom a Srbija i Crna Gora ušle u rat s Turskom, služio je liturgiju na zgarištu seoske crkve. Pomagao je i u odabiru i upućivanju na školovanje oko 40 pitomaca zavoda i internata koji je Irbijeva osnovala u Sarajevu. Jedan od njih je bio Petrov sin Danilo.
Danilo Petranović (Šibenik, 1864 - Plavno, 1944) je u Šibeniku završio osnovnu školu a potom i nižu gimnaziju. Realnu gimnaziju završio je u Zadru, kao stipendista Adeline Irbi. Bio je nastavnik građanske škole i učiteljske škole u Šibeniku i jedno vrijeme direktor ženske učiteljske škole u Dubrovniku. Do penzionisanja je bio oblasni školski nadzornik. Bio je i ikonopisac, urednik nekoliko regionalnih prosvjetnih listova: „Učiteljki glas“, „Novo vrijeme“ – koje je uređivao još od 1908, oba lista su izlazila u Šibeniku, i lista „Pokret“ u Splitu. Napisao je knjige „Život i rad Gerasima Petranovića“ (prvo izdanje 1907, ponovljeno prošireno izdanje 2006), „Dositije Obradović, Spomenica o posmrtnoj mu stogodišnjici (Matica srpska dubrovačka, 1911), a sa Simom Matavuljem je priredio za objavljivanje „Iskrice“ Nikole Tomazea (Srpska književna zadruga Beograd, 1898). U Plavno, mjesto svoje mladosti, se vratio kao penzioner i imenovan je za upravnika škole „Dositej Obradović“. Zajedno s njim djecu u Plavnu je učila i njegova supruga Jovanka, rođene Pavasović. Dušan Berić, poznati istoričar školstva u Dalmaciji, kao i Milan Radeka ističu da je ona bila jedna od prvih žena nastavnika u Sjevernoj Dalmaciji. Ubrzo su školsku nastavu u Plavnu držale uglavnom žene a dvije kćerke plavanjskog popa Milivoja Jelače (Branka i Stojanka) su na školovanje u Preparandiju otišle iz samog Plavna i tu se kasnije vratile. Prva novoosnovana škola u 19. vijeku u Sjevernoj Dalmaciji je bila kistanjska. Osnovana je 1856, a nedugo zatim je otvorena škola u Kosovu, obje su bile od samog osnivanja na narodnom (srpskom) jeziku. (Njihovo uzdržavanje je bilo vezano uz manastir Krka – u kojem je postojala tradicija škole za monahe duga više od dva vijeka, Bogoslovija u manastiru Krka baštini tradiciju od 1615. godine, a obnovljena je sredinom 20. vijeka). Školskim zakonom u Austro-Ugarskoj, iz 1888. godine, preimenovane su sve ove škole u više pučke škole. Izgradnja za to vrijeme impozantne škole u Plavnu završena je oko Duhova, maja 1892. godine. U idućih nekoliko decenija povećan je broj škola, a za period poslije Prvog svjetskog rata, sveštenik Savo Nakićenović u nedovršenoj studiji „Kninska Krajina“ navodi da su na tom području djelovale škole u Biskupiji, Golubiću, Kninu (muška, ženska i Realna niža reformna gimnazija), Kninskom Polju, Mokrom Polju, Oćestovu, Otonu, Pađenima, Plavnu, Polači, Radučiću i Strmici, a rimokatoličke u Kninu (županija) i Vrpolju (kapelanija).
Godine 1929. je Vlada Kraljevine Jugoslavije donijela mjeru obaveznog obrazovanja za dječake i djevojčice do 14 godina starosti. Za školu u Plavnu je te godine navedeno da je imala tri mješovita odjeljenja. Pojedini učitelji, ne samo plavanjski, predavali u nekoliko razreda i imali i stotinak učenika. Za prvu polovinu 20. vijeka karakteristično je da mnoge škole u Kraljevini Jugoslaviji nisu imale ime, a među onima koji jesu, često je bilo Dositej Obradović. Školi u Plavnu pripalo je to januara 1933, odlukom ministra prosvjete (negdje u isto vrijeme dobila je i škola u Kninskom Polju, a još ranije škola u Smokoviću, kod Zadra).

Imena plavanjskih učitelja u međuratnom periodu

U Arhivu Jugoslavije u Beogradu u fundusu prosvjetnih dokumanata iz Kninske krajine, mogu se naći podaci da su učitelji Škole „Dositej Obradović“ u Plavnu, u periodu između dva svjetska rata, pored već pomenutih Danila Petranovića, Jelice Pavasović i sestara Branke i Stojanke Jelača, bili:
Smilja Govedarica,
Grigorije Iljašenko,
Anica Krstanović,
Zorka Krstanović,
Irena Malešević,
Veljko Malešević (upravitelj škole),
Joko Petranović,
Petar Peršić,
Irena Rašković,
Augustin Reić,
Marija Reić,
Borka Smiljanić,
Sergej Suhorukov,
Zora Tuta,
Zora Francetić,
Grigorije Švašenko (...)

Izvor: Danko Perić

Jovan Torbica – In Memoriam

09.12.2023.

Jovan Torbica je rođen 20.9.1941. u selu Plavno, opština Knin. Od 1947. do danas živeo je u Novom Sadu.
Dizanjem tegova se počeo baviti 1958. u Kdt Eđšeg koji je 1960. promenio ime u Novi Sad. Kao aktivan sportista do 1972. osvajao je prva mesta u Vojvodini, Srbiji i Jugoslaviji pojedinačno i sa klubskim drugovima.
Sa prestankom takmičarske karijere postaje aktivan sportski radnik, sa najdužim stažom na mestu predsednika sudijske organizacije Vojvodine.
Od 1983. je član Predsedništva Saveza za dizanje tegova Vojvodine a na čelu Saveza od 1984. do 1991.
1994. je položio ispit za međunarodnog sudiju druge kategorije.
Sportske igre železničara Srbije nisu mogle proći bez njega sve do odlaska u penziju.
Za njegov doprinos razvoju sporta dobio je više nagrada a krunisane su Spartakovom nagradom 2011.
Poslednja funkcija na koju je biran 2019. je Predsednik Nadzornog odbora Saveza za dizanje tegova Vojvodine.

Slava mu i hvala!
Izvor: Jovan Torbica – In Memoriam

Svečano obilježena seoska slava Đurđic u Zorićima (Plavno)

16.11.2023.

Promocija književnih djela Slobodana Amanovića

20.10.2023.

Osnovano udruženje "Bowling klub Plavno" – Beograd

20.10.2023.

Sa velikim zadovoljstvom Vas obaveštavamo da je dana 01.09.2023.godine registrovano sportsko udruženje "Bowling klub Plavno" – Beograd.
Bowling klub Plavno iz Beograda je naslednik bowling kluba "Metalac" iz Šimanovaca, koji je uspešno godinama učestvovao u Republičkoj ligi Srbije u organizaciji "Bowling saveza Srbije".
Bowling klub Metalac, u kome su uglavnom igrali Plavanjci, je četiri puta bio prvak Srbije.
Sa željom da se sećamo našeg rodnog Plavna, registrovan je klub pod nazivom Plavno.
Grb kluba je naša Orlovica, kao simbol Plavna.
Predsenik kluba je Mile (Jovana) Đurić, a kapiten Branko - Baćo Đurić, kao najstariji igrač.

Igrači u klubu su svi Plavanjci :

• Branko-Baćo- Đurić
• Dušan Đurić
• Zdravko Perić
• Zdravko Vukobrat
• Vasilije Đurić
• Strahinja Perić

Tekuća sezona 2023/2024 je počela 16.10.2023.godine i naš Bowling klub Plavno je uspešno startovao u Bowling ligi Srbije, ubedljivom pobedom protiv Bowling kluba Aes Sedai iz Beograda, od 11 : 5.
Bowling klub Plavno, kao domaćin, će sve utakmice igrati u Bowling centru "Colosseum" u Zemunu, ulica Dobanovačka 56.

I do sada su Plavanjci imali najveću podršku publike, te pozivamo Plavanjce kao navijače da dodju u "Colossem" - Zemun i podrže naše igrače, druže se sa zemmljacima, sa željom da i ove godine Bowling klub Plavno bude prvak Srbije.

Sve rezultate Bowling kluba Palvno ,možete pratiti na zvaničnom sajtu Bowling saveza Srbije: www.bowlingsavezsrbije.com

Književno veče "Jefimijine vezilje iz Kninske krajine"

9.10.2023.

Pozivamo Te da u četvrtak, 12. oktobra u 18 sati, u beogradskoj Biblioteci Petar Kočić, Ul. viška broj 3 (kod Kalenića pijace), prisustvuješ književnoj večeri
JEFIMIJINE VEZILjE IZ KNINSKE KRAJINE
Moderator serije je pjesnik ŽIVKO NIKOLIĆ

Stihove će govoriti
ČEDNA RADINOVIĆ LUKIĆ LALIĆ
ANDREJA DVORNIĆ
NATAŠA MANDIĆ BULATOVIĆ
NIKOLINA ĆULUM.

Čitaćemo i stihove pjesnikinja
JOVANKE SAVIĆ VUKANOVIĆ
MILKE GRČIĆ
SUNČICE RADULOVIĆ TORBICA
i pokojne BOSILjKE BATAK PERIĆ.

Zavičajni klub Kninska krajina

Na Institutu za savremenu istoriju obilježeno 335 godina od osnivanja Kninske krajine

19.9.2023.

Udruženje Srba iz Hrvatske, uz podršku Instituta za savremenu istoriju i Zavičajnog društva Plavno iz Beograda i Zavičajnog kluba Kninska krajina organizovalo je 11. septembra 2023. godine u Institutu za savremenu istoriju u Beogradu, kulturno-naučni skup povodom 335 godina od osnivanja Kninske krajine.
Program je vodio jedan od organizatora novinar Danko Perić, a na skupu su govorili dr Sofija Božić, prof. dr Đuro Đurić, dr Milan Gulić, Savo Štrbac, dr Nikola Žutić, dr Andrej Vujnović i Milojko Budimir.

Pročitaj ceo tekst: https://ssr.org.rs/na-institutu-za-savremenu-istoriju-obiljezeno-335-godina-kninske-krajine/?fbclid=IwAR2T990Zudg5qZOC0mChdU9q36PLUMS9FwBNdD-gj9W_FoMqWYU3PXfJoPU

Šimpraga: Nema opravdanja za nijedan zločin

26.8.2023.

Komemoracijom u selu Plavnom i zaseoku Grubori pored Knina odana je u petak pošta srpskim civilima ubijenim u tom kraju 1995. godine, za vrijeme akcije Oluja i nedugo potom. Posrijedi su bile 32 žrtve, od kojih je šest u Gruborima, uglavnom staraca, smaknuto tjednima nakon Oluje.
Taj slučaj i njegov pravosudni epilog postali su možda najpoznatiji primjer osvetoljubivosti ratnog pobjednika i zataškavanja zločina koje su pritom izvršili pripadnici Hrvatske vojske i Ministarstva unutarnjih poslova RH. Grubore su u crno zavili specijalci iz ATJ Lučko, kao što je i na sudu dokazano, ali za to svejedno dosad nitko nije pojedinačno kažnjen.

Pročitaj ceo tekst: https://www.portalnovosti.com/simpraga-nema-opravdanja-za-nijedan-zlocin

Oluja

5.8.2023.

Priča o događajima koji su prethodili i tokom same agresije hrvatsko-muslimanskih snaga uz pomoć NATO pakta na Republiku Srpsku Krajinu u avgustu 1995. godine. Tada je sa područja Dalmacije, Like, Korduna i Banije sa vekovnih ognjišta prognano najmanje 250 hiljada Srba. Ovaj pogrom je nosio šifrovano ime „Oluja”.
Oluja je drama o ratu ispričana iz ugla običnog čoveka Ilije, čiji je jedini cilj da zaštiti i sačuva svoju porodicu, ognjište i selo u kome je odrastao sa drugovima koji su mu silom prilika postali saborci, a čije se životne priče prepliću.
U želji da spreči dalje napade na selo, gde je zamalo ostao bez sina Petra, Ilija formira diverzantsku jedinicu, sa cilje da uništi neprijateljsko gnezdo odakle se napada selo. U toj bici za opstanak, naši junaci vode i svoje lične bitke, a njihove porodice bivaju primorane da napuste svoje domove i potraže spas u nepreglednoj koloni koja kreće ka matici — Srbiji.

Uloge

Glumac	Uloga
Jovo Maksić	Ilija
Zlatan Vidović	Dane / Bojan
Davor Janjić	Braco
Marija Pikić	Jela
Ljubiša Milišić	Stevan
Jelena Čović	Stara Majka
Ivan Vujić	Petar
Milica Stanković	Sanja
Maja Kolundžija
Novak Bilbija	Ilijin otac
Marko Baćović	Stipe

Izvor: Олуја (филм)

Đurić (Steve) Vasilj, košarkaški trener, naše gore list

31.7.2023.

Vasilj Đurić je u stručnom štabu juniorske reprezentacije Srbije koja je osvojila Evropsko prvenstvo u košarci za 2023. pobjedom nad Španijom.
Đurićev otac Stevo je rođen u selu Plavnu i šezdesetih godina prošlog stoljeća doselio u Batajnicu.
Čestitamo našem mladom košarkaškom treneru i želimo mu još puno uspjeha u matičnom klubu FMP i u reprezentaciji Srbije.

---

VASILJ ĐURIĆ - Pomoćni trener

Najmlađi trener u ABA ligi je Vasilj Đurić. Svoj talenat je pekao u KK Zemun gde je i igrao sve do kadetskih dana, a potom kao junior prešao u Mladost iz Zemuna gde je došao do prvog tima, a potom odlučio da igračku karijeru zameni za trenersku. Već u 21. godini bio je pomoćni kadetskog sastava KK Zemun, potom je bio prvi i pomoćni trener selekcija do 14 i 12 godina, a u tom periodu i radio za najpoznatiju svetsku skauting organizaciju Synergy Sports Technology. Baš je KK Zemun zaslužan i za današnju saradnju i prijateljstvo koje Vasilj gaji sa trenerom Nenadom Stefanovićem. U sezoni 2019/2020 Vasilj Đurić je bio deo stručnog štaba Zemuna koji je sa ekipom koja je bila mlađa od 20 godina imala skor 14-9 u 2. Muškoj ligi Srbije i ostala na pobedu kratka od plasmana u viši rang. U sezoni 2020/2021 kao prvi trener predvodio je seniorski sastav KK Zemun-a do plasmana u play off 1. MRL centar, a sa juniorima Zemuna kao pomoćni trener osvojio je bronzanu medalju u ligi Beograda.
Od sezone 2021/2022 je pomoćni trener u KK FMP Meridian i imao je veliki doprinos u fantastičnoj sezoni koja je krunisana plej-ofom ABA lige.
(Izvor: https://www.kkfmp.rs/personnel/vasilj-duric/)

Odlični Rade Opačić pružio je vrlo zrelu i taktički kvalitetnu izvedbu

10.6.2023.

Pročitaj ceo tekst LINK

Spasovdan u Plavnu, 2023.

25.5.2023.

Srećna seoska slava Spasovdan

(Izvor: Momčilo Karanović, preuzeto sa Facebook-a)

Proslava Svetog Save, Plavno

27.1.2023.








Izvor: Momčilo Karanović, Facebook